DÜŞÜNDÜKCE: Yürümeyi severim. Yürüdükçe binlerce düşünce geçer aklımdan. Düşündükçe de hayatın tadını alırım derinden. Adımlar çoğaldıkça da kendi kendime söylenir, Kayda değer bir söz söylendiysem eğer yol bittiğinde hatırda kalanları mutlaka yazarım. İşte aşağıda yer alan her bir cümle böyle oluştu.  Buyurun birlikte paylaşalım.                                                                                                            Sanat; Mutsuzluğa küskün bir kalemin ucundan, suyun üstüne yazılan yazıların

Ve suyu incitmeden çekilen ebruların zevki ile yaşamaktır.

·       Bugün sözün özünde, kendi özümü aradığım, Virgüllerin tükendiği, noktaya kavuştuğum,

Sonuna geldiğim umudun yıldönümüdür.

·        Çöktü üzerime nemli ve soğuk toprak, sonsuzluk diyarına mezarlıklar bir durak.

·       Bırakırım kendimi Yıldız'a, Güneye doğru sürükler. Kıble'de şahlanır kuzeyden,

Kaldırırlar beni öylece yükseklerden seyrederim… ALÇAKLARI.

·       Hayatın gizemini çözmemiş insanların yazdığı kitapları okuyanlar,

Onların sıkıntılarına bir gün ortak olurlar.

·       Şimdi okuyorum TARİHİMİ. Nefsimi kandırmışlar ama ben kanmayacağım.

Tarih yazıyor kalemler suskun, ama ben asla susmayacağım.

·       Dün annenin kucağında ağlıyordun. Ben on yaşında bir çocuk, sen kundağa hasret bir bebek. Bugün eskitilmiş tam otuz yıl.  Ben Anadolu'nun bağrında taze bir fidan, sen sevdama vurgun sevgilimsin.                                                  *Mürekkepler yalanır yazarların diliyle, Yapraklar tükenir şairlerin sözüyle,

Tükendiği yerde de bir kitabın defterleri dürülür. Kapandıkça sayfalar ömrümüz biter.

·       Yanlışlar arasında doğru aranmaz.  Aksi takdirde bir yanlış daha yapmış olursun.

·       Dayılarının gölgesi altında yaşayanlar, dayılar ölüleri diriltemezler.

·       Yaşım altmış yol bitmiş, Bir ayağım çukura girmiş. Kim önce yolcu belli mi? Dört

Omuz arasından seyredersin kendini.

·       Mesafeler ile doğan ayrılıklar gönüllere yakınlık getirmeli ki arkadaşlık dostluk seviyesine -ulaşsın.  Yoksa ne arkadaşlıktır yaşanan, nede geçirilecek vakittir yaşam.

·       Bırakalım artık bunları Nerde kaldı bizim bildiklerimiz. Hani unuttuklarımızdan arda kalanlar

Ve hiç öğrenme fırsatı bulamadıklarımız. Bu hassasiyetin düğüm noktası içimdeki okuma sevdasında mı saklı .  Öğrenmeliyim, bulmalıyım.  Gerekirse 1400 yıl öncesinde yaşanmışlara bakarak gerçeğe ulaşmalıyım.

·       Karanlık bir odadayım. Odada zihnimi hatıralar sarıyor, dizlerimin üzerine çökerken uzattığım ellerim aradaki perdeyi aralıyordu. Yalvarmak için bir fırsat kapısı mıydı aralanan,  İnananların geçmesi gereken bir eşik miydi yoksa Adım adım yaklaştıkça neden uzaklaşmıştı kapı...

·       Küçüğüm; görüyorum ki sen. eleştiri yel yaklaşımın sonucunda beni yargılayacaksın. Bu güne kadar koruduğun düşüncelerinin eşiğinden atlayamadan, saplantı aşamasına gelmiş  ve zamansal geçiş sürecinde  kendi kantarında 39 yılda alınan bütün düşüncelerimi tartacaksın.

                                                                                                 Bekir SEÇİL: